Bij K_Dekker komen veiligheid, duurzaamheid en innovatie steeds nadrukkelijker samen. Niet als losse thema’s, maar als één samenhangende koers richting 2030. Hoofd KAM Timo Blind en bedrijfsleider Rick Bleeker vertellen hoe die ambitie op de bouwplaats vorm krijgt. Van elektrische kranen en slimme laadstrategieën tot AI en een veiligheidscultuur die tot in de haarvaten van de organisatie voelbaar is.

Wie met Timo Blind en Rick Bleeker spreekt, merkt al snel dat veiligheid geen afvinklijstje is, maar een overtuiging. K_Dekker behoort tot de eerste bouw- en infrabedrijven met Trede 5 op de Veiligheidsladder, en dat is volgens beiden geen eindpunt, maar een vertrekpunt.

“Veiligheid begint bij het management,” zegt Rick. “Als iets niet veilig kan, doen we het gewoon niet.” Die houding vertaalt zich naar de werkvloer, waar medewerkers elkaar actief aanspreken op gedrag en situaties. Volgens Timo is juist die cultuur het grootste verschil. “Mensen durven meldingen te maken, zonder dat ze bang zijn dat een collega daar last van krijgt. En ze komen met innovatieve ideeën om het steeds beter en slimmer te doen.” Opvallend is dat die benadering ook door partners wordt gewaardeerd. In plaats van meer regels ervaren onderaannemers juist meer overleg en samenwerking. Timo wijst erop dat die ontwikkeling geen vanzelfsprekendheid is, maar het resultaat van gericht sturen en blijven leren. “Voor mijn gevoel zijn we in het afgelopen jaar echt in de breedte sterker geworden,” zegt hij. “Waar het eerder op sommige plekken al goed zat, zie je nu dat het overal in de organisatie beter en consistenter wordt.”

Emissieloos bouwen als nieuwe norm

Parallel aan veiligheid werkt K_Dekker toe naar een emissieloze bedrijfsvoering in 2030. Vooral het materieelpark speelt daarin een sleutelrol, met Rick als aanjager. De keuze om te investeren in elektrische graafmachines was daarbij geen vanzelfsprekende. “De businesscase is nog niet rendabel,” erkent hij. “Maar je moet soms gewoon beginnen. Het tekent ook het ondernemerschap dat we bij K_Dekker hebben en uitdragen: risico’s nemen hoort daar ook bij.” Die keuze pakte verrassend goed uit. Machinisten bleken direct enthousiast. “Het draait stil, soepel en gecontroleerd. Eigenlijk wil niemand meer terug naar fossiel.” Wat begon als een voorzichtig scenario, groeit inmiddels sneller dan verwacht. Waar eerder werd gerekend op 20 procent emissieloos werken in 2026, ligt dat aandeel nu al richting de 25 tot 30 procent. Sterker nog: er zijn al klanten die K_Dekker speciaal benaderen omdat de aannemer uit Warmenhuizen emissieloos kán werken.

Slim omgaan met netcongestie

De grootste uitdaging zit niet in de machines, maar in de energievoorziening. Netcongestie dwingt tot creatieve oplossingen. “We plannen onze kranen zoveel mogelijk op locaties waar stroom beschikbaar is,” legt Rick uit. “En als dat niet kan, gebruiken we – als echte uitzondering – in sommige gevallen nog aggregaten op HVO100. De draaizekerheid op de volgende dag is namelijk essentieel voor het werk, want stilstaan is geen optie. En daarmee reduceren we alsnog zo’n 95 procent van de uitstoot. Overigens is dat een tijdelijke tussenoplossing omdat mobiele batterijen nog in ontwikkeling zijn. De verwachting is dat we vanaf komende zomer gebruik kunnen maken van deze mobiele batterij waardoor dit probleem ook weer verholpen is en we echt overal emmissieloos kunnen draaien. Ook op projecten zonder stroomaansluiting.” Binnen de organisatie wordt zelfs het laadgedrag van medewerkers meegenomen. “We stimuleren thuisladen door een hogere vergoeding te geven,” zegt Rick. “Zo benut je het netwerk ’s nachts en ontlast je de piek.”

Klantvraag als versneller

Opvallend is dat de markt de ontwikkeling inmiddels versnelt. Waar duurzaamheid eerder vooral intern werd gedreven, komt de vraag nu nadrukkelijk van opdrachtgevers. “Gemeenten, provincies en waterschappen vragen steeds vaker om emissieloos werken,” zegt Rick. “En ze zijn ook bereid om daarvoor te betalen of zelfs laadinfrastructuur te faciliteren.” Tegelijkertijd blijft het speelveld ongelijk. Niet elke opdrachtgever maakt dezelfde afweging. “Soms kiest men nog voor prijs boven kwaliteit, veiligheid en duurzaamheid,” constateert Timo. “Dat is de realiteit. Maar je ziet wel dat het langzaam kantelt.”

AI als stille revolutie

Naast materieel en energie speelt digitalisering een steeds grotere rol. Binnen K_Dekker wordt volop geëxperimenteerd met kunstmatige intelligentie. Timo ziet vooral kansen in de voorbereiding. “We kijken of we VGM-plannen en projectdocumentatie automatisch kunnen laten genereren. Waar je eerst vier of vijf uur mee bezig was, hoef je straks alleen nog te controleren.” Dat heeft direct impact op de werkdruk. “De administratieve last voor uitvoerders is enorm toegenomen,” zegt hij. “Als je dat kunt verminderen, krijgen ze weer tijd voor waar het echt om draait: het werk buiten.” Ook inkoopprocessen worden slimmer ingericht, bijvoorbeeld door offertes automatisch te vergelijken op basis van bestaande contracten.

Cultuur als fundament

Wat al deze ontwikkelingen verbindt, is de cultuur binnen het bedrijf. K_Dekker combineert volgens Rick “de professionaliteit en investeringskracht van het grootbedrijf met het ondernemerschap van het mkb”. Die combinatie werpt zijn vruchten af. Medewerkerstevredenheid ligt aantoonbaar boven de benchmark, en het bedrijf trekt relatief eenvoudig nieuw talent aan. “Mensgericht werken en investeren in veiligheid en duurzaamheid versterken elkaar,” zegt hij. “Dat zie je terug in hoe mensen hier werken en samenwerken.”

Richting 2030, en verder

De ambitie richting 2030 is helder, maar volgens Timo en Rick stopt het daar niet. Binnen de organisatie wordt al gekeken naar volgende stappen, bijvoorbeeld op het gebied van ketensamenwerking en circulaire materiaaltoepassingen. “Op sommige vlakken lopen we voorop, op andere nog niet,” zegt Timo nuchter. “Maar we blijven ontwikkelen.” Wat blijft, is de overtuiging dat veiligheid, duurzaamheid en innovatie geen losse thema’s zijn. Het zijn de pijlers onder een manier van werken die steeds meer de norm wordt. Rick sluit af: “Er zijn nog genoeg stappen die we kunnen maken en ook gáán maken.”

De nieuwe fiets- en voetgangersbrug tussen het stadshart van Den Helder en Willemsoord is meer dan een functionele verbinding. Het is een zorgvuldig ontworpen schakel in de stedelijke ontwikkeling, waarin techniek, esthetiek en samenwerking samenkomen. Aannemer K_Dekker realiseerde de beweegbare brug in bouwteamverband met opdrachtgever Zeestad.

Projectleider Emile Kuijn kijkt met zichtbaar plezier en trots terug op het resultaat. “Als alles samenkomt – techniek, ontwerp en uitvoering – dan ontstaat er iets waar je trots op kunt zijn. Dit is zo’n project.”

Verbinding tussen twee werelden

De brug vormt een directe route tussen het winkelhart en de voormalige Rijkswerf Willemsoord, die zich steeds nadrukkelijker ontwikkelt tot tweede centrumgebied van de stad.
Volgens Jan Sicco Abma, projectleider realisatie bij Zeestad, was die verbinding al jarenlang gewenst. “Willemsoord is voor Den Helder echt een tweede hart geworden. Met het stadhuis, horeca, cultuur en evenementen. Dan moet je die plek ook logisch en aantrekkelijk verbinden met de binnenstad.” De brug is nadrukkelijk ontworpen voor langzaam verkeer. Daarmee vervangt hij een minder comfortabele oversteek en biedt hij een brede, veilige route voor fietsers en voetgangers. “Waar je vroeger een beetje moest manoeuvreren, heb je nu een ruime en vanzelfsprekende entree naar Willemsoord,” zegt Abma. “Dat maakt echt verschil in hoe mensen de stad ervaren.”

Ontwerp dat ‘altijd al klopte’

Het ontwerp van landschapsarchitect West 8 speelt daarin een belangrijke rol. De brug moest niet alleen functioneel zijn, maar ook passen in het maritieme karakter van de omgeving. Dat is terug te zien in de materialisatie en detaillering: slank ontworpen staal, een warme dekafwerking en een leuning met koperachtige uitstraling en bijzondere details. Het bewegingswerk en contragewicht zijn grotendeels uit het zicht weggewerkt, waardoor een rustig en strak beeld ontstaat.

Kuijn: “Je wilt dat zo’n brug er niet uitziet als een technisch object, maar als iets dat vanzelfsprekend onderdeel is van de plek. Dat zit in de grote lijnen, maar juist ook in de details.” Abma herkent dat: “Sommige keuzes van de architect waren best stevig verdedigd. Maar als het er dan ligt, zie je: het klopt gewoon. Alsof die brug er al jaren ligt.”

Bouwteam als sleutel tot balans

De brug kwam tot stand in een bouwteamconstructie, waarin ontwerp, techniek en budget continu tegen elkaar zijn afgewogen. Dat proces vergde volgens beide partijen een lange adem. Het project kende momenten waarop budget en ambitie niet vanzelf samenkwamen. “Dan moet je met elkaar zoeken,” zegt Abma. “Wat is essentieel, waar kun je vereenvoudigen en waar juist niet? Dat vraagt vertrouwen. ”Kuijn vult aan: “Je hebt altijd een bepaald ‘wisselgeld’. Dingen die je anders doet om ruimte te maken voor wat echt belangrijk is. Uiteindelijk draait het om keuzes maken die het project als geheel beter maken.” Die gezamenlijke zoektocht resulteerde in een ontwerp dat zowel uitvoerbaar als karaktervol bleef.

Techniek uit het zicht

Technisch gezien is de brug uitgevoerd als stalen basculebrug van circa vijf meter breed, opgebouwd uit meerdere vaste en beweegbare delen. Een belangrijk uitgangspunt was dat de techniek ondergeschikt moest zijn aan het beeld. Het bewegingsmechanisme is daarom grotendeels weggewerkt onder het brugdek. Kuijn: “Dat vraagt extra aandacht in engineering en uitvoering. Alles moet kloppen, terwijl je het uiteindelijk niet meer ziet. Maar juist dat maakt het verschil.” Ook in de uitvoering is gekozen voor efficiëntie. Grote delen van de stalen constructie zijn geprefabriceerd en vervolgens op locatie gemonteerd, om de hinder voor de omgeving te beperken.

Werken in een levende omgeving

De bouw vond plaats midden in een gebied dat volop in gebruik bleef. Dat betekende intensief afstemmen met stakeholders zoals de museumhaven en omliggende voorzieningen. “Je hebt daar boten, evenementen, bezoekers,” zegt Abma. “Dan moet je continu schakelen. Wanneer kan iets wel, wanneer niet?” Volgens Kuijn zit daar ook de kracht van de samenwerking. “We kijken niet alleen naar het contract, maar ook naar de omgeving. Soms is het een kleine moeite om iets mogelijk te maken. Dat helpt enorm in de relatie.” Die houding werd volgens de opdrachtgever duidelijk zichtbaar in de praktijk. “Het zijn vaak de kleine dingen,” aldus Abma. “Bereidheid om mee te denken, om iets te faciliteren. Dat maakt het verschil.”

Vakmanschap en nieuwe generatie

Op het werk kwamen ervaring en nieuwe aanwas samen. Naast ervaren krachten speelde ook een trainee een zichtbare rol in het project. “Je ziet iemand groeien tijdens zo’n project,” zegt Abma. “Dat is mooi om mee te maken. Het laat ook zien dat vakmanschap wordt doorgegeven. ”Voor Kuijn is dat vanzelfsprekend. “We willen een organisatie zijn waar mensen zich ontwikkelen. Daar zijn dit prachtige projecten voor.”

Direct onderdeel van de stad

Sinds de oplevering is de brug direct intensief in gebruik genomen. Volgens Abma werd dat al zichtbaar bij de eerste evenementen. “De dag na de opening zat de brug al vol met mensen. Alsof het er altijd al was. Dan weet je dat het klopt.” De brug draagt daarmee niet alleen bij aan bereikbaarheid, maar ook aan de beleving van het gebied. Het uitzicht over de museumhaven en de flaneerkade maken het tot een plek waar mensen blijven hangen. Kuijn: “Dat is misschien wel het mooiste. Dat het niet alleen een verbinding is, maar ook een plek op zichzelf en echt wel een icoon waar we trots op zijn.”

Resultaat van gedeelde verantwoordelijkheid

Terugkijkend benadrukken zowel opdrachtgever als aannemer het belang van samenwerking. “Het gaat om begrip voor elkaars rol en verantwoordelijkheid,” zegt Kuijn. “Als je dat hebt, kom je verder.” Abma sluit zich daarbij aan: “Uiteindelijk bouw je dit samen. En dan is het mooi als er iets staat waar iedereen trots op kan zijn.” Met de nieuwe brug heeft Den Helder er niet alleen een infrastructuurproject bij, maar ook een zichtbaar stuk stedelijke kwaliteit – een verbinding die letterlijk en figuurlijk werkt.

Den Helder

In Den Helder heeft K_Dekker in opdracht van Zeestad CV/BV de bouw van een iconische beweegbare fiets- en voetgangersbrug tussen het winkelhart en Willemsoord in Den Helder gerealiseerd. Deze brug vormt een essentiële verbinding tussen het winkelhart en Willemsoord, waardoor de historische Rijkswerf nog meer onderdeel wordt van het stadscentrum.

In Heemskerk realiseren GMB en K_Dekker de capaciteitsuitbreiding van het drinkwaterproductiebedrijf, voor opdrachtgever PWN. In de Combinatie Zuiver Bouwen (CZB) versterken de beide familiebedrijven zo de toekomstige drinkwatervoorziening in Noord-Holland.

Bert Post (teamleider techniek bij GMB) en Wim Noordzij (bedrijfsleider K_Dekker) werken nauw samen op dit complexe meerjarige project. Bert: “Door onze expertises, disciplines en capaciteit te bundelen, kunnen wij ook projecten met deze brede scope aan. Samen hebben we immers alles in huis; van betonbouw, civiele techniek en infrastructuur tot installatie- en leidingtechnieken.”

De bedrijven werkten al vaker samen, maar in Heemskerk voor het eerst in een gelijkwaardige combinatie. “Voor opdrachtgever PWN zijn geen aparte bedrijven,” vertelt Wim. “We opereren als één partij. Dat geeft vertrouwen en maakt het proces overzichtelijk.”

Uitdagende markt

De samenwerking is een uitkomst in een markt waarin weinig partijen dergelijke opdrachten zelfstandig kunnen uitvoeren. Bert: “Door samen te werken, maken we dingen mogelijk die voor één bedrijf te groot zijn. Terwijl we wendbaar en betrokken blijven.” Wim knikt bevestigend: “De platte organisaties en de langetermijnfocus, geeft ons ook de slagkracht om te investeren in goede ideeën.”

Zachte factoren, harde resultaten

Het succes van de samenwerking? “We zijn beide familiebedrijven,” vertelt Wim. “Dat voel je, de lijnen zijn kort en mensen kennen elkaar. Iedereen voelt zich ook verantwoordelijk, niet alleen voor het werk, maar ook voor elkaar. En we delen een bepaalde nuchterheid en openheid.” Hij lacht, “Dus als er iets schuurt dan spreken we dat uit en gaan weer door.” Bert knikt: “Iedereen voelt zich vrij om zich uit te spreken. Daar selecteren we de teamleden ook op. Alleen dan kun je echt samenwerken.”

Lerende teams, gedeelde trots

De intensieve samenwerking levert niet alleen resultaat voor de opdrachtgever, maar ook groei voor beide bedrijven. “We leren veel van elkaar,” zegt Wim. “Soms praktische dingen, zoals slimme oplossingen op de bouwplaats. En soms zit het in hoe je samenwerkt met een klant of hoe je een team opbouwt.” Bert knikt: “Een samenwerking is veel meer dan het verdelen van werk. Als je het echt samen doet, krijgen je dingen voor elkaar die anders onmogelijk blijven. Dat is zowel voor het project als voor je bedrijf een groot voordeel.”

De gezamenlijkheid wordt ook echt gevoeld door de betrokkenen. Die wordt namelijk niet alleen uitgedrukt in een gezamenlijk logo of hesje, maar ook door samen successen te vieren. Bert: “Toen de bedrijven allebei 60 jaar bestonden hebben we dat samen gevierd. Dan zie je dat er echt een gedeelde trots ontstaat.”

In het normaal gesproken zo rustige Nibbixwoud bruist het momenteel van de bedrijvigheid. K_Dekker bouw & infra bv werkt in opdracht van de gemeente Medemblik hard aan de herinrichting van het Ganker. “De bestrating was echt aan vernieuwing toe,” vertelt Gerrit Boorsma namens de gemeente Medemblik. “Daarnaast wilden we de verkeersveiligheid verbeteren en klimaatadaptieve maatregelen treffen.”

Op de bouwplaats gonst het van de activiteit. Bouwvakkers leggen met precisie nieuwe riolering aan en verwijderen zorgvuldig oude bestrating. Grote graafmachines verplaatsen grond en materiaal, terwijl medewerkers in felgekleurde veiligheidskleding duidelijk zichtbaar zijn in de bedrijvige omgeving. Projectleider Chris Dekker van K_Dekker legt uit: “We realiseren hier een gescheiden rioolstelsel om toekomstige wateroverlast te voorkomen. Dit betekent dat hemelwater gescheiden van vuilwater wordt afgevoerd, wat bij hevige regenval essentieel is.”

Een innovatieve oplossing

Chris vervolgt: “We leggen een innovatief systeem aan waarbij hemelwater via kolken naar een speciale fundering van gewassen betonkorrel wordt geleid. Dit materiaal slaat het water tijdelijk op en laat het langzaam infiltreren naar het grondwater, voordat het gecontroleerd naar het oppervlaktewater wordt afgevoerd. Het vertraagt het afvoeren van water aanzienlijk, wat gunstig is voor zowel droge als natte periodes.” Volgens Gerrit zijn zowel het Rijk, het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier als de provincie Noord-Holland belangrijke financiële ondersteuners van dit project. “De subsidies zijn specifiek bedoeld om straten beter bestand te maken tegen extreem weer en verkeersveiligheid te vergroten. Bovendien willen we de straat duurzamer maken, zodat deze langdurig kan blijven voldoen aan de moderne eisen van klimaatverandering.”

Veiligheid centraal

Tijdens de werkzaamheden is verkeersveiligheid een belangrijk aandachtspunt. Chris: “We richten de weg opnieuw in met verkeersplateaus en versmallingen, zodat bestuurders gedwongen worden hun snelheid te verlagen. Vooral bij de plaatselijke school is dit cruciaal, omdat we hier extra aandacht besteden aan de veiligheid van de kinderen.” Gerrit vult aan: “Met alleen een visuele versmalling bereik je weinig. Daarom zijn fysieke maatregelen zoals drempels en plateaus noodzakelijk om de snelheid daadwerkelijk te beperken. Daarnaast plaatsen we duidelijke bebording en voeren we regelmatig controles uit om ervoor te zorgen dat het verkeer zich aan de nieuwe situatie aanpast.”

Zorgvuldige aanpak

De samenwerking tussen de gemeente en K_Dekker verloopt soepel, ondanks enkele uitdagingen. Chris vertelt: “Bij aanvang stuitten we op een complexe situatie, zoals een diepe put nabij bestaande gas-, water- en stroomleidingen. Dankzij intensieve samenwerking met de gemeente en goede voorbereiding hebben we dit probleem veilig opgelost. Goede communicatie is hierbij cruciaal geweest.”

“Het complete plaatje klopt bij K_Dekker,” merkt Gerrit op. “Ze zijn sterk op gebied van veiligheid, communicatie met bewoners, en administratieve afhandeling. Dat maakt het voor ons als opdrachtgever bijzonder prettig samenwerken. We ontvangen regelmatig positieve feedback van bewoners over hoe professioneel en attent de bouwploeg te werk gaat.”

Lokale betrokkenheid

Chris benadrukt ook het belang van lokaal werken: “We kennen de omgeving goed en nemen bewoners serieus mee in het proces. We krijgen dan ook veel positieve reacties. Regelmatige communicatie via nieuwsbrieven en bewonersavonden helpt daarbij.” Op de bouwplaats heerst inderdaad een gemoedelijke sfeer, ondanks de drukte. Bouwvakkers maken tussen het werk door tijd voor korte gesprekken met bewoners en voorbijgangers. “Iedereen weet precies wat hij moet doen,” zegt Chris met een glimlach, “en dat maakt het werk wel zo aangenaam.”

De werkzaamheden zijn begin januari gestart en zullen volgens planning net na de bouwvak afgerond zijn. Gerrit kijkt tevreden naar de voortgang: “Het eindresultaat wordt een veilige en duurzame straat die klaar is voor de toekomst.”

Nibbixwoud

In Nibbixwoud is de herinrichting van het Ganker succesvol afgerond. De werkzaamheden startten in januari 2025 en hadden als doel deze belangrijke verkeersroute veiliger te maken en beter bestand tegen extreme weersomstandigheden. Inmiddels is het gebied vernieuwd, toekomstbestendig en klaar voor gebruik.

De karakteristieke Inktpot, het grootste bakstenen gebouw van Nederland met zijn indrukwekkende 22 miljoen gemetselde stenen, vormt het decor van een gesprek over een bijzondere innovatie. Gelegen aan het Utrechtse Moreelsepark, naast station Utrecht Centraal, doet dit rijksmonument dienst als hoofdkantoor van ProRail. Opvallend detail: een 12 meter brede vliegende schotel, ontworpen door kunstenaar Marc Ruygrok, siert nog steeds het dak als overblijfsel van de kunstmanifestatie Panorama 2000.

Binnen, in een van de vergaderzalen, schuiven vier betrokkenen aan tafel: systeemspecialist Stijn Debets, bouwmanager Wouter de Groot en technisch projectleider Robert Roosemalen van ProRail en projectleider Lennard Avery van K_Dekker bouw & infra. Ze bespreken een ontwikkeling die stilaan revolutionair te noemen valt binnen de spoorbouw: modulaire onderstations langs het spoor.

Wouter de Groot opent het gesprek: “Het project wordt in de ontwerp- en voorbereidingsfase begeleid door een technisch projectleider, maar zodra we de uitvoering ingaan, komt bouwmanagement aan zet. Mijn taak is ervoor te zorgen dat alles volgens planning en specificaties verloopt.”

Stijn Debets vult aan vanuit zijn perspectief als systeemspecialist: “Mijn rol richt zich vooral op regelgeving, beleid en het initiëren van innovaties binnen ProRail. Dit modulaire concept is een essentiële stap naar standaardisatie en duurzaamheid. We bouwen iets voor de lange termijn, waarin flexibiliteit en toekomstbestendigheid centraal staan.”

Het modulaire systeem dat wordt ontwikkeld, bestaat uit prefab gebouwmodules die elders worden geproduceerd en voorgebouwd met installaties en vervolgens naar de uiteindelijke bouwlocatie worden getransporteerd en geassembleerd. “We hebben al enkele modules volledig voorgebouwd klaarstaan in Beverwijk,” vertelt Lennard Avery. “Deze modules zijn nagenoeg plug-and-play, getest en volledig klaar voor transport.”

De voordelen van standaardisatie

De voordelen van dit innovatieve systeem zijn duidelijk. “Door modulair te bouwen, verkorten we aanzienlijk de bouwtijd op locatie,” zegt Lennard. “Daarnaast biedt het systeem grote voordelen qua duurzaamheid. Alles is demontabel en herbruikbaar.”

Technisch projectleider Robert Roosemalen benadrukt het belang van doorlopende verbetering: “We werken continu aan het optimaliseren van het ontwerp. Recentelijk hebben we bijvoorbeeld aanpassingen doorgevoerd zoals betere kabelgeleidingen en efficiëntere module-indelingen. Dit doen we door praktijkervaringen direct mee te nemen in het ontwerp.”

Deze aanpak borduurt voort op de basis die in een eerdere editie van Bouwbericht al werd beschreven. Destijds zetten Robert Roosemalen en Jaap ter Voort van K_Dekker uiteen hoe modulair bouwen de weg vrijmaakt voor standaardisatie en duurzaamheid binnen ProRail. De nadruk lag toen op het initiële ontwerp en de ambitieuze doelstellingen voor hergebruik, recycling en circulair bouwen. De huidige voortgang toont aan hoe deze visie inmiddels steeds concreter wordt gerealiseerd.

Naar massaproductie van onderstations

De ambities reiken verder dan één of twee locaties. “Vanaf 2027 gaan we jaarlijks zestig tot tachtig modules produceren,” aldus Stijn. “Dit vergt een speciale productielijn vergelijkbaar met die van de automobielindustrie. Daarom bereiden we momenteel een Europese aanbesteding voor, waarmee we in 2026 willen starten.”

Bouwmanager De Groot voegt hieraan toe dat flexibiliteit essentieel blijft: “Elke locatie is uniek, maar door standaardisatie en modulariteit kunnen we snel inspelen op specifieke behoeften, zonder in te leveren op kwaliteit.”

Omgaan met praktische uitdagingen

Tijdens het gesprek komen ook praktische uitdagingen aan bod, zoals gemeentelijke vergunningsprocedures die soms onverwacht lang duren, en de continue behoefte aan flexibiliteit in het ontwerp. Gemeentes hebben soms bijvoorbeeld specifieke wensen over de architectuur, zoals een afwijkend dakontwerp, dat niet direct aansluit bij het gestandaardiseerde modulaire systeem. Dit soort situaties vraagt om creativiteit en diplomatie in het overleg met lokale overheden. Daarnaast speelt de keuze voor materialen een grote rol; duurzame oplossingen evolueren snel, waardoor het belangrijk blijft regelmatig het ontwerp tegen het licht te houden en verbeteringen te implementeren.

Een optimistische blik op de toekomst

Ondanks deze uitdagingen overheerst vooral optimisme onder de deelnemers. Stijn Debets vertelt trots: “We hebben nu iets ontwikkeld dat écht toekomstbestendig is en dat bovendien aansluit bij belangrijke duurzaamheidsdoelstellingen, zoals die van het klimaatakkoord van Parijs.”

Het enthousiasme is duidelijk voelbaar, niet alleen binnen ProRail zelf, maar ook vanuit de bredere sector. Netbeheerders, andere infrastructurele organisaties en lightrailmaatschappijen tonen inmiddels serieuze interesse in het concept en volgen de voortgang nauwlettend.

Met een scherp oog voor detail, duurzaamheid en gebruiksgemak manifesteert het modulaire onderstation zich nadrukkelijk als een toonbeeld van innovatie binnen de infrastructuursector. De flexibiliteit en de mogelijkheid om modules eenvoudig te vervangen of te upgraden biedt aanzienlijke voordelen voor onderhoud en levensduur. Bovendien benadrukken de deelnemers dat de productie van modules buiten de bouwlocatie leidt tot minder overlast naar de omgeving en een kortere bouwtijd, wat weer positief bijdraagt aan maatschappelijke acceptatie.

Waar vorig jaar vooral de theoretische mogelijkheden en de startfase van deze revolutionaire bouwmethode werden toegelicht, zien we een jaar later dat theorie en praktijk daadwerkelijk samenkomen. De schroefpalen worden in mei aangebracht, de modules gaan in juli naar de bouwplaats en in september operationeel. De gezamenlijke inspanningen en ambities laten zien dat modulair bouwen alles in zich heeft om de nieuwe standaard te worden voor technische gebouwen langs het spoor, en mogelijk zelfs daarbuiten.

Den Haag

In Den Haag Noord bouwt ProRail met K_Dekker aan een bijzonder project: het eerste onderstation van Nederland dat helemaal modulair en circulair is. Dit betekent dat het station uit losse onderdelen bestaat die hergebruikt kunnen worden, en dat het op een milieuvriendelijke manier wordt gebouwd. Samen met K_Dekker laat ProRail zien hoe je op een slimme en duurzame manier stations kunt maken.

In opdracht van Kennemer Wonen bouwt K_Dekker 28 driekamerappartementen en 26 grondgebonden rijwoningen aan de J.E. de Witstraat, Hogeweg en Middelweg in Uitgeest. De nieuwe huizen komen in de plaats van 54 boven- en benedenwoningen die al een tijdje niet meer aan de eisen van deze tijd voldeden. Bovendien zaten ze vol met asbest. 

Frank de Wit, ontwikkelmanager Vastgoed bij Kennemer Wonen, legt uit hoe het project tot stand kwam. “We zijn begonnen met een uitgebreid onderzoek naar de staat van de bestaande woningen. Er was veel geluidsoverlast en de appartementen waren technisch verouderd, met asbest en slechte isolatie. Uiteindelijk bleek sloop en nieuwbouw economisch en ecologisch de beste oplossing.” K_Dekker werd niet alleen geselecteerd om de nieuwe woningen te bouwen, maar mocht het terrein ook bouwrijp maken en zal ook het straatwerk en de openbare inrichting verzorgen. Die integraliteit maakt het een bijzonder project voor de aannemer uit Warmenhuizen, maar voor Kennemer Wonen was het een uitgemaakte zaak dat één aannemer zowel de infra als de bouw zou realiseren. “Daar hebben we bewust naar gezocht en het werk is ook zo aanbesteed. De J.E. de Witstraat is namelijk een stukje verlegd en om die reden eiste de gemeente Uitgeest dat we naast de nieuwbouw ook meteen de infra zouden meenemen. Dan is het fijn als je een aannemer vindt, die alles in eigen hand kan houden.” En dat werkt prettig, zegt Wil Pronk, projectleider bij K_Dekker. “Wanneer je met meerdere partijen aan één project werkt, heb te toch sneller te maken met tegenstrijdige belangen. Dat speelt hier niet. Ik hoef in feite alleen maar met collega’s te overleggen.”

Logistieke uitdaging

Pronk beschrijft de huidige fase van het project: “We zijn begonnen met het bouwrijp maken van het terrein. Dat omvatte grondwerkzaamheden en aanpassingen aan de riolering. De daadwerkelijke bouw is gestart in het najaar van 2022, en we verwachten dat de eerste huizen tegen het einde van dit jaar bewoonbaar zullen zijn. Werken op zo’n compacte locatie brengt logistieke uitdagingen met zich mee, vooral wat betreft de aanvoer van materialen en de veiligheid op de bouwplaats. Maar dankzij goede planning en communicatie met de gemeente en bewoners hebben we tot nu toe alles onder controle kunnen houden.”

Een bijzonder aspect van het project is de betrokkenheid van de buurtbewoners, vertelt De Wit. “De input van de lokale bewoners was cruciaal. We hebben veel feedbacksessies gehouden om te zorgen dat hun behoeften en wensen werden meegenomen in het ontwerp,” zegt De Wit. “Zo hebben we bijvoorbeeld besloten om kunstzinnige elementen toe te voegen aan de gevels van de kopwoningen, wat echt iets unieks toevoegt aan de buurt.” “Het worden afbeeldingen van vogels”, vertelt Pronk. “Daarvoor zijn we een samenwerking aangegaan met Maatwerk Tegels, een bedrijfje dat hele kunstzinnige tegels ontwerpt. Die worden binnenkort aangebracht.”

Archeologische vondsten

Hoewel archeologische vondsten uit de ijzertijd en Romeinse tijd voor enige vertraging hebben gezorgd, ligt het werk inmiddels weer goed op schema. “We moesten ook nog een extra verdichtende zandlaag aanbrengen”, vertelt Pronk. “Je wilt immers niet dat er in een woonwijk een heistelling op zijn kant ligt omdat de grond zo zacht is. Dat betekent snel schakelen en dan is het prettig als je hele korte lijntjes binnen K_Dekker hebt. Ik ben namelijk bouwkundig onderlegd en weet minder van infra. Maar mijn collega wel.” Komende zomer betrekken de bewoners – waarvan een klein deel terugkeert in zijn oude wijkje – hun nieuwe woningen. Die zijn niet alleen een stuk comfortabeler en duurzamer dan de oude huizen, ze zijn ook uitermate energiezuinig en passen prachtig in het straatbeeld van het oude dorp.

Uitgeest

Het bouwen van woningen is geen hogere wiskunde, maar juist de integraliteit van dit project is zo bijzonder. Als K_Dekker zijn we verantwoordelijk voor zowel de aanleg van de infra in de wijk, als het bouwen van de woningen zelf. En waar we vaak samenwerken met andere aannemers, of een combinatie aangaan, valt dit project, in opdracht van Kennemer Wonen, vanaf dag 1 breed onder de vlag van K_Dekker.

Minder dan 11 maanden nadat de eerste paal geslagen werd zijn de eerste bewoners in 48 eengezinswoningen en 10 zogenoemde rug-aan-rugwoningen getrokken. De 58 nieuwbouwhuizen zijn gebouwd op de grens van Tuitjenhorn met Warmenhuizen en vormen samen de nieuwe wijk Noorderlicht. Niet alleen vanwege de snelle realisatie, maar ook vanwege de innige samenwerking met collega-bouwbedrijf De Nijs, de gemeente Schagen, de dorpsraden uit Warmenhuizen en Tuitjenhorn en woningcorporatie Wooncompagnie, een bijzonder project.

En natuurlijk vanwege het feit dat de eerste bewoners van de nieuwe woningen gevluchte Oekraïeners zijn. Want dat was dik twee jaar geleden de aanleiding om te beginnen met de bouw van wat over ruim een jaar een nieuwe wijk met 120 huizen is. K_Dekker en M.J. de Nijs en Zonen (dat andere bouwbedrijf uit Warmenhuizen) namen samen het initiatief om de gemeente Schagen te helpen snel onderdak te vinden voor de Oekraïense gezinnen die de oorlog in hun eigen land ontvlucht waren. De gemeente leverde de grond, het Rijk zegde 1,2 miljoen euro toe en Wooncompagnie beloofde de huizen af te nemen. Zowel K_Dekker als De Nijs hoefden op de huizen voor de vluchtelingen geen winst te maken.

Crisis- en Herstelwet

“120 Woningen in 2 jaar tijd! Dat is toch fantastisch?”, roept Marcel Eversdijk, projectleider bij de gemeente Schagen uit. “Al hoop ik ook dat zich nooit meer een situatie voordoet die deze gang van zaken rechtvaardigt. Bouwen in dit tempo was namelijk alleen mogelijk omdat we door de enorme toestroom van Oekraïense vluchtelingen de Crisis- en Herstelwet konden inzetten. En dat maakt zaken vloeibaar. We hebben nu wat bochten kunnen afsnijden die je onder normale omstandigheden helemaal niet wilt afsnijden. Dat wil overigens niet zeggen dat we dingen onzorgvuldig hebben gedaan. Grote les voor ons als gemeente is wel dat dingen soms best anders kunnen dan je gewend bent. En dat is mede te danken aan de voortvarendheid van bouwbedrijven als K_Dekker en De Nijs.”

Langer zelfstandig wonen

In juni 2023 ging de eerste paal de grond in en al in december waren de eerste 58 klaar. Omdat de netbeheerder de huizen op dat moment nog niet van stroom kon voorzien, kregen de eerste bewoners pas in het voorjaar van 2024 hun sleutel. De gemeente huurt nu 35 huizen van Wooncompagnie en 10 van De Nijs en stelt die beschikbaar aan ontheemden uit Oekraïene. Ondertussen is ook begonnen met fase 2 van Noorderlicht. Die fase behelst nog eens 62 beneden-bovenwoningen, bestemd voor lokale woningzoekenden. Die huizen worden volgend jaar al opgeleverd. “De beneden-bovenwoning heeft veel voordelen voor zowel de bewoners van de begane grond als de bovenverdieping”, weet Eversdijk. “De begane grondwoning is een gelijkvloerse woning die bijvoorbeeld heel geschikt is voor senioren. Zij kunnen zo langer zelfstandig blijven wonen in hun vertrouwde omgeving, met een eigen voordeur en privétuin. De bovenwoning is een ruime en comfortabele woning met een eigen opgang en dakterras. Ideaal voor starters en kleine gezinnen.”

Sociaal programma

Nu de eerste 58 huizen dus met stoom en kokend water zijn gerealiseerd kan K_Dekker in betrekkelijke rust beginnen met de bouw van de volgende 62 sociale huurhuizen in de nieuwe wijk. De meeste kabels en leidingen zijn bovendien al in de eerste fase aangelegd, wat de oplevering van fase twee hoogstwaarschijnlijk nog zal bespoedigen. Stefan van Schaik, directeur-bestuurder van Wooncompagnie, is overtuigd van de noodzaak van een stevig sociaal programma in de nieuwe wijk Noorderlicht. “Deze woningen sluiten aan bij de woningbehoefte van een grote en gevarieerde groep woningzoekenden. Nadat in de eerste fase 48 eengezinswoningen en 10 rug-aan-rug woningen zijn gebouwd, zijn de beneden-bovenwoningen een welkome aanvulling. Door een diversiteit aan woningen te bouwen, bieden we woningen voor een dwarsdoorsnede van woningzoekenden uit Tuitjenhorn, Warmenhuizen en omgeving. Zo ontstaat een gevarieerd woongebied voor verschillende doelgroepen, van jong tot oud.”

Duurzaam

Alle huizen in Noorderlicht zijn bovendien uiterst zuinig en duurzaam. De woningen hebben een all-electric warmtepomp. Dit betekent dat de woning gasloos is. Koken gebeurt dus ook elektrisch. De woningen zijn zogenaamde Nero Zero-woningen. Dit zijn zeer energiezuinige nieuwbouwwoningen. De woningen zijn voorzien van vloerverwarming. Er zijn vijf hoekwoningen en negen tussenwoningen. De hoekwoningen hebben zes zonnepanelen, de tussenwoningen vijf.

Dit indrukwekkende scherm heeft een lengte van ongeveer 1,2 kilometer en heeft een hoogte van 5,3 meter. In totaal worden er maar liefst 1542 betonnen elementen geplaatst.

Om ervoor te zorgen dat alles veilig en efficiënt verloopt, voeren we de werkzaamheden buiten de spitsuren uit. Op werkdagen beginnen we om 9 uur met het aanbrengen van een wegafzetting, waardoor er voldoende ruimte is voor een veilige opstelling van ons materieel. Om 15.00 uur wordt de weg weer vrijgegeven om problemen tijdens de avondspits te voorkomen.

Het Energieleverend Geluidsscherm is een innovatieve ontwikkeling van K_Dekker, Krinkels SunConnect en Sunprojects. Geluidshinder en groene stroom vallen hier goed samen. Het helpt mee in de co2- reductie en het verhoogt een leefbare en duurzame omgeving. Dit project komt tot stand door een goede samenwerking met Gemeente Alkmaar en Stadswerk072  #kdekker #duurzaam #bouw #duurzaambouwen #energie #energietransitie #energiebesparing #zonneenergie #geluidsscherm #duurzaamalkmaar #Co2reductie #innovatie #alkmaarprachtstad

Alkmaar

Een geluidsscherm dat energie oplevert, doordat hij eigenlijk simpelweg gebouwd wordt met geïntegreerde zonnepanelen. Dat is het innovatieve Energieleverend Geluidsscherm dat K_Dekker heeft opgezet met drie andere partijen. Met de gemeente Alkmaar hebben we een bouwteamovereenkomst getekend om zo’n geluidsscherm te realiseren in Alkmaar. Het scherm dat in Alkmaar komt te staan is een pilotproject. Het prototype is een goed voorbeeld voor de verdere verkoop en ontwikkeling van Energieleverende Geluidschermen.

De Hollandse Iepbrug is recent geopend voor fietsers en voetgangers in Amsterdam Noord. En wanneer er een schip langs moet, dan draait de brug open. En dat is bijzonder, want draaibruggen worden niet vaak meer nieuw gemaakt in Nederland. In mei zagen veel buurtbewoners en iedereen die een steentje heeft bijgedragen aan de realisatie van de brug de feestelijke en officiële opening door onder andere de Amsterdamse Wethouder Melanie van der Horst. Daarna waren er nog een aantal werkzaamheden en testen noodzakelijk, maar de brug is nu echt open. De oversteek wordt gebruikt alsof deze er altijd al was.

Realisatie

De realisatie gebeurde in fases, zoals het omleggen van het fietspad voor de aansluiting met de brug, de bouw van de twee landhoofden & twee tussenpijlers, het plaatsen van het remmingwerk in het water, maar ook het maken en inhijsen van het stalen brugdek en de aanbrug. Deze fase eindigde met een spectaculaire actie die startte in Friesland waar het brugdek gemaakt is, vervolgens over het water is vervoerd en met precisie op de millimeter op z’n plek geplaatst is door 2 grote kraanschepen. Vakmanschap op veel disciplines.

Sprong over het IJ

De Hollandse Iepbrug staat niet op zichzelf, maar is een onderdeel van een groter project geïnitieerd door de Gemeente Amsterdam. Het wordt drukker op en rond het IJ in Amsterdam. De ponten worden steeds voller en het IJ oversteken moet snel, makkelijk en veilig zijn. Met het programma ‘Sprong over het IJ’ wil gemeente Amsterdam de oversteek tussen Noord en de rest van de stad nu structureel verbeteren. De mooie draaibrug is onderdeel van Maatregel 1 uit het programma. Deze brug is nodig om het IJpleinveer beter bereikbaar te maken voor fietsers vanaf de Buiksloterweg. Dit zal het aantal fietsers op het overbelaste Buiksloterwegveer verminderen.

Amsterdam

Gemeente Amsterdam wil de oversteken tussen Noord en de rest van de stad verbeteren. Onderdeel van dit programma is de aanleg van een fiets- en voetgangersbrug over het Noordhollandsch Kanaal, welke K_Dekker bouwt. Ook heeft K_Dekker het ontwerp van de gemeente uitgewerkt tot een uitvoeringsontwerp. De werkzaamheden zijn gestart met de aanleg van een nieuw fietspad vanaf de Sixhavenweg in de richting van de IJtunnel, momenteel is de aanleg van de brug in uitvoering. 

Een spectaculaire mijlpaal vandaag, waar we lang naar hebben uitgekeken! Vanmorgen is het stalen brugdek en aanbrug van de draaibrug op z’n plek gehesen. Wellicht ben je het schip afgelopen dagen al tegengekomen op het water, aangezien deze al sinds afgelopen donderdag onderweg was om verscheept te worden van Friesland naar Amsterdam. Het stalen brugdek is ruim 36 meter lang en weegt maar liefst 163.000 kg, de aanbrug is 19,5meter lang en weegt ruim 54.000 kg!

Het dek is met 2 grote hijsbokken vanaf het water op zijn plek gehesen en vastgezet op de pijlers en landhoofden. Nu het dek en de aanbrug zijn geplaatst kan de afbouw beginnen. Het bewegingswerk en de elektrische installaties worden aangesloten om de brug te kunnen laten draaien. Ook wordt het fiets- en voetpad aan beide zijdes aangesloten en wordt op het water het remmingwerk geplaatst voor de scheepvaart. Medio april 2023 wordt de brug opengesteld.

Amsterdam

Gemeente Amsterdam wil de oversteken tussen Noord en de rest van de stad verbeteren. Onderdeel van dit programma is de aanleg van een fiets- en voetgangersbrug over het Noordhollandsch Kanaal, welke K_Dekker bouwt. Ook heeft K_Dekker het ontwerp van de gemeente uitgewerkt tot een uitvoeringsontwerp. De werkzaamheden zijn gestart met de aanleg van een nieuw fietspad vanaf de Sixhavenweg in de richting van de IJtunnel, momenteel is de aanleg van de brug in uitvoering.